xartonaki_kordelitsa

ΤΟ ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ ΜΙΑΣ ΜΠΑΛΑΡΙΝΟΥΛΑΣ

Στριφογύριζα στο ίντερνετ ψάχνοντας καμιά καλή ιδέα για να αρχίσω να κόβω τα χαρτονάκια μου, όταν "έπεσα πάνω" σε μια πρόσκληση γενεθλίων με αυτό το θέμα...

Δεν το λες το πιο εύκολο προσκλητήριο!! Είναι ιδιαίτερα χρονοβόρο αλλά το κατευχαριστήθηκα και είμαι περήφανη για το αποτέλεσμα..Το κοιτάω ξανά και ξανά και είναι όπως το ήθελα!

Αυτή τη φορά δεν βγήκαν στη φόρα μόνο χαρτόνια, κόλλες και ψαλίδια, αλλά και κλωστές, βελόνες και τούλι!

Όταν έραβα το τούλινο φουστάνι της μπαλαρίνας μου, η κόρη μου με τραβούσε από το πόδι με σπαραχτικό κλάμα και παράπονο, ο γιός μου, μου ζητούσε απελπισμένα κάτι για να φάει (κλασικές σκηνές), και εγώ στην κοσμάρα μου..."Μισό λεπτάκι βρε παιδιά, τελειώνει η μανούλα"..Λες και ήταν πολύ σημαντικό αυτό που έκανα και δεν μπορούσε να με διακόψει κανείς!!

Σκεφτόμουν την ανιψούλα μου την Άλκηστη, που φορούσε κάτι τέτοια να πάει ρυθμική και τρελαινόμουν να την βλέπω...

Μπορεί λοιπόν να είναι λίγο χρονοβόρο αυτό το προσκλητηριάκι καθότι πρέπει να ράψει κανείς την φουστίτσα και κατόπιν να την ράψει πάνω στο χαρτονένιο κορμάκι, αλλά δεν μπορώ να φανταστώ κανέναν να πετάει αυτό το προσκλητήριο.

Μια ωραία ιδέα μάλιστα είναι στο εσωτερικό της κάρτας το κείμενο του προσκλητηρίου να "σταθεί" με ειδικές αυτοκόλλητες γωνίες, ώστε μετά να μένει στον καλεσμένο μια χειροποίητη κορνίζα!!

Και να το αποτέλεσμα: